“Gisteren ben ik voor controle bij de therapeut geweest en hij kan geen overtollige schimmels meer vinden… CANDIDA VRIJ dus!!!!! Je snapt, helemaal happy… Bedankt hè!”

Vandaag is het Wereldgezondheidsdag. De dag waarop we stilstaan bij de gezondheid in de wereld. Het thema is dit jaar depressie. Depressie is de belangrijkste oorzaak van slechte gezondheid en een voedingsbodem voor een Candida-infectie.

Heb jij dat af en toe ook? Je wilt wel, maar je doet het niet. Je weet dat je in actie moet komen om je Candidabelasting te zien verdwijnen, maar ‘iets’ houdt je tegen.

Je zegt: het gaat prima. Maar eigenlijk voel je je steeds vaker moe en krijg je weer last van allerlei vage pijntjes en kwaaltjes.

Elk jaar op 4 februari is het Wereldkankerdag. En ik twijfelde… Zal ik het er wel of niet met jou over hebben? Want zeg nu eerlijk, wie heeft er tegenwoordig niet een dierbare verloren aan kanker?

“Je kunt het!”, spreek ik mezelf toe. En daar gaat ie. Met een lichte tik druk ik de enterknop in. ‘Inschrijving gelukt’ staat er op het scherm. De weg er naar toe zal niet altijd makkelijk zijn, maar ik stel me voor wat het straks oplevert. De euforie van ‘het geflikt’ hebben. De energie en kick die het me zal geven als ik het gehaald heb. Trots op mezelf en een voldaan gevoel dat nog lang na suddert. Vierdaagse… Here I come!

“Ik weet het niet meer, Yvonne. Ik voel me zo moe. Het is ook mistig in mijn hoofd. Ken je dat gevoel? Dat je de dingen niet meer scherp hebt? Somber ook. ’s Avonds kan ik na een drukke dag in huilen uitbarsten. Waar is de vrolijke Jenny van vroeger gebleven?”

“Het was eruit voor ik er erg in had. Ik wil helemaal niet zo fel reageren en anderen kwetsen. Maar ja… Ik voel me zó moe en pieker me suf ‘s nachts. Ik wil mezelf het liefst verstoppen. Onder een deken. Niemand zien.” …

“Wat wens je jezelf toe?” vraag ik. Dionne hoeft er aan de andere kant van de telefoon niet lang over na te denken. “Een goede gezondheid, zonder al die vervelende kwalen”, antwoordt ze stellig. Een veel voorkomende reactie. Want wie wil dit niet? …

“We zien geen oorzaak van je buikpijn. Je zal ermee moeten leren leven.” Het zal je maar gezegd worden! Toch krijgen duizenden mensen per jaar dit van de arts te horen als onderzoeken niets uitwijzen. Maar wat als jouw PDS geen PDS is?

“Morgen ga ik er met frisse tegenzin weer tegenaan”, antwoordt Bart met een knipoog als ik hem vraag of hij nog lang vakantie heeft. “En voorlopig heb ik dan geen tijd, want er komen belangrijke projecten aan.” Hij spoelt zijn laatste hap weg met een slok en voegt eraan toe: “Maak je geen zorgen, ik red het wel. “