“Waarom blijft mijn tandvlees toch zo ontstoken?” vraagt Yvette aan haar man. “Jij poetst gewoon en hebt geen last. Ik ben er 10 minuten mee bezig en proef alleen maar bloed. Ik baal hier zo van!” …
Je hebt een volle agenda met afspraken en verplichtingen. Werk, kinderen, ouders om voor te zorgen. En dan komen de onverwachte telefoontjes en bezoekjes er nog bij. Aan het eind van de dag plof je met een zucht op de bank. Maar tijd voor jezelf… Dat schiet er vaak bij in.
“Ik word gek van die jeuk”, zucht Ineke aan het eind van de dag. “Als dit zo blijft, kan ik straks niet eens meer naar buiten!” Ineke is halverwege de 40 en houdt van buiten zijn. Tuinieren en fietsen zijn haar grootste hobby’s. Ze heeft een grote tuin waarin altijd iets te doen is. Ze beleeft er veel plezier aan. “Maar”, zegt ze bezorgd, “dit moet echt stoppen. Het is zo echt niet comfortabel meer.”
“Nee, mij krijg je niet op slippers”, zegt ze stellig. “Maar het wordt heel mooi weer, mam”, probeert de dochter nog. “Iederéén loopt met dit mooie weer op slippers.” “Ik niet. Je weet toch hoe lelijk bruin mijn teennagel eruit ziet? Ik zoek een dichte schoen.” Ik vang het gesprek op in een schoenenzaak en begrijp dat de moeder last heeft van een kalknagel. Uit schaamte kiest ze ervoor haar voeten te verstoppen.
“Ik wilde als kleuter al juf worden en dus werd ik het”, hoor ik mezelf zeggen. Het is 2013 en ik heb mijn tweede onderwijs burn-out te pakken. Hoe kon het zover komen? …
“Dus jij denkt dat mijn kinderen ook gezonder worden als ik het roer omgooi?”, vraagt Sylvia. “Ik weet het zeker”, antwoord ik. “En je partner ook.” Sylvia’s kinderen zijn nog jong. Toch hebben ze al vervelende kwaaltjes. Buikpijn, eczeem, astma…
Deze week las ik een opmerkelijk bericht op mijn nieuws-app met de titel ‘Nieuwe methode behandeling ontsteking neusbijholten blijkt effectief’. De strekking was als volgt:
“Het is ook zo lekker, hè?”, zegt ze verontschuldigend. “Mijn lijf blijft om suikerrijke producten schreeuwen. Het lijkt wel of ik verslaafd ben.” Marjan heeft gelijk. Ze ís verslaafd.
“Ik heb niets kunnen vinden”, zegt hij. “Mischien heb je niet goed genoeg gezocht?”, vraag ik plagend. Hij lacht. “Jawel, hoor.” Hij noteert de laatste aantekening onderaan het formulier en trekt er een cirkel om. “Wat staat er?”, vraag ik nieuwsgierig. Hij draait het formulier om zodat ik het kan lezen. ‘Mooi’, staat er.
“Als ik even de behoefte aan zoet heb neem ik gewoon een dadel.” Caroline volgt het Candidadieet nu een poosje en weet dat ze nu geen suiker meer mag hebben. Maar of dat verstandig is..?
Twijfel ontstaat door de ervaringen die je al hebt opgedaan. Niet alles verliep naar wens of verwachting. Je probeerde al allerlei kuren om van de Candida af te komen. Je vraagt je af: Zou deze aanpak dan wél resultaat opleveren?
José tuurt uit het raam. Ze wéét dat ze vanmiddag nog wat werk af moet hebben, maar waar haalt ze de energie vandaan? Ze staat dagelijks al moe op. Vooral nu de dagen nog kort zijn heeft ze weinig energie. Zal ze een vakantie boeken? Misschien is een weekje er tussenuit voldoende om energie op te doen? …
“Dat is dan €44,90, alsjeblieft”, zegt de dame van de drogisterij. Mieke rekent het af en stopt de producten in haar tas. “Nu maar hopen dat het helpt, hè? Sterkte ermee!”, wenst ze haar nog toe. “Ja, dank je”. Mieke hoopt het ook.
Het is alweer 20 jaar geleden dat mijn jongste kind ter wereld kwam en ik mocht genieten van een heerlijke kraamtijd. Ik zat op de bekende roze wolk en genoot van een fantastische borstvoeding waarmee ik mijn dochter alles kon geven wat ze nodig had. Ken jij die roze wolk ook?
Op 4 november 2015 bracht de Gezondheidsraad, het onafhankelijk wetenschappelijk adviesorgaan voor de overheid, de nieuwe richtlijnen voor gezonde voeding naar buiten. Deze richtlijnen vormen de basis voor de voedingsvoorlichting door het voedingscentrum. Het algemene advies voor de Nederlandse bevolking luidt ‘Eet meer plantaardige producten en minder dierlijke producten.’.
‘Oh, is het alweer zó laat!?’ Marlies schrikt. Het is weer zo’n dag. Zo’n dag die overvol zit. Ze voelt een zeurende buikpijn, maar negeert het. Er was een klusje van het werk dat nog af moest. Ze vergezelde haar moeder bij een bezoek aan een arts in het ziekenhuis …
Niemand praat erover met jou. Het is niet bepaald een onderwerp van gesprek op verjaardagen. En zelf besteed je er ook niet teveel aandacht aan. Je merkt wel dat het de ene keer makkelijker gaat (soms zelfs te makkelijk) en het een andere keer met veel moeite je lichaam verlaat.
“Al zolang ik me kan herinneren ben ik gevoelig voor verkoudheden. Met of zonder holteontstekingen en gehoest, en ben ik een grote afnemer geworden van neusspray en hoestdrank.
Ze had zich er zo op verheugd. Eindelijk weer eens gezellig met zijn allen aan tafel. Anna volgt sinds een aantal weken het Candidadieet om van haar buikklachten af te komen en deed haar best op een maaltijd dat haar precies past.