Zie jij waar het anders kan?

Het is 7.30 uur als mijn telefoon ‘pling’ zegt. Een appje. Van een vreemd nummer.

‘Een goedemorgen’ staat er. ‘Ik kwam jouw site tegen in verband met Candida. Ik zit nu in de wachtkamer bij mijn huisarts, voor een plas- en bloedtest. Om te kijken voor Candida. Ik weet voor mezelf dat het Candida is, heb ook de symptomentest bij jou gedaan. Wat kan mijn huisarts doen om Candida voorgoed weg te halen?’

Kan jouw huisarts Candida meten aan de hand van een plas- en bloedtest, vraag ik. Dat hoor ik namelijk zelden. Ik stel voor om 9.15 uur even te bellen.

Nick belt. “Yvonne, ik kan wel huilen. Dit is toch te erg! Mijn dokter zegt dat het geen Candida kan zijn. Want als je last hebt van Candida ben je bijna dood, zegt hij. Ik voel me niet serieus genomen!”

Hij vertelt last te hebben van winderigheid en een opgezette buik. Zijn ontlasting loopt niet gesmeerd. Hij heeft een beslagen tong en een slechte adem, waardoor hij zich onzeker voelt. Regelmatig heeft hij hoofdpijn. Of is hij ineens duizelig. Maar vooral baalt hij van de irritatie aan zijn geslachtsdeel. Er zitten rode, jeukende bultjes. Het lijkt daar ook te vervellen. Heel vervelend! Vooral nu hij een nieuwe vriendin heeft. “Ik moest gelijk met de billen bloot, om het zo maar te zeggen, en dit opbiechten toen zij zich begon af te vragen waarom ik niet spontaan intiem wilde zijn. Echt gênant!”

Het zijn klachten die echt niet vanzelf overgaan. En nu voelt hij zich door zijn huisarts niet serieus genomen. “Hij wilde me niet helpen en zegt dat het wel weer over gaat. Niet te geloven, zeg! Ik neem een andere dokter!”

Regelmatig hoor ik tijdens een gratis Candidagesprek soortgelijke ervaringen. En allang niet meer alleen door vrouwen, steeds meer mannen gaan op zoek naar de oorzaak van hun klachten. Maar de reguliere huisarts… Die lijkt het probleem niet te erkennen. Men voelt zich niet gehoord worden. Het lijkt of er getwijfeld wordt aan de mentale staat. Alsof het allemaal tussen de oren zit.

Waarom de reguliere huisarts zich zo gedraagt heeft een reden
Dat zit zo:

  • De huisarts heeft tijdens de opleiding geleerd over protocollen die gevolgd moeten worden en volgt een aantal vragen.
    Wat is de klacht?
    Kan dit probleem met een medicijn verholpen worden? Zo ja, welke mag ik voorschrijven?
    Is een verwijzing naar de specialist nodig?

En heeft zich daarnaast te houden aan eisen die de zorgverzekeraar stelt.

  • De huisarts leerde welk medicijn waarvoor dient en waar het tegen gebruikt kan worden. Heb je een infectie? Dan krijg je een zalfje, een ontstekingsremmer of in het slechtste geval een antibioticum om het probleem op te lossen. Dat is hoe er gewerkt wordt.
  • De huisarts leerde niet
    V dat klachten met elkaar in verband kunnen staan. Elk probleem wordt apart benaderd.
    V dat voeding als medicijn kan dienen. De huisarts kreeg slechts 5 uur les over voeding tijdens de 6-jarige opleiding.
    V dat een gezonde darmflora de basis is van je gezondheid en de gist Candida daar een belangrijke rol in speelt.

www.candidacoach.nl

Wat niet wil zeggen dat huisartsen slecht werk leveren! Er worden ook heel veel goede beslissingen genomen waarmee levens gered worden. Het is slechts dat de kennis over Candida ontbreekt.

Wat kun jij nog beter doen?

Het woord Candida zal door de huisarts niet snel genoemd worden. Gelukkig weet jij als therapeut wél dat Candida voor vervelende klachten kan zorgen en alle systemen in het lichaam in de war kan schoppen. Ik stuur mensen daarom graag naar je door.

Maar soms hoor ik ook daarna teleurstellende reacties van klanten die zich niet gehoord voelen. In de praktijk van de therapeut kan het soms ook nog beter. Vooral in de communicatie. Waar gaat het dan mis?

  1. Het probleem wordt niet bij de naam genoemd. Er wordt niet voldoende uitgelegd wat de oorzaak is van een disbalans in de darmflora. Het woord Candida wordt vermeden en het probleem wordt in een algemeen verhaaltje bedekt, waardoor de cliënt niet aan anderen kan uitleggen wat hij/zij mankeert.
  2. Sommige cliënten voelen zich tijdens het consult niet aangesproken en begrepen. Er wordt moeilijke taal gesproken, waar ze niets van begrijpen. Ze hebben het gevoel dat er over hen heen gepraat wordt, in plaats van tegen hen.
  3. Soms wordt na de meting te kort aandacht besteed aan de oplossing. Of deze wordt met weinig takt gebracht. Met de mededeling ‘neem dit aan supplementen en pas dit aan met je voeding’ kan je cliënt niet altijd goed uit de voeten. Eenmaal thuis rijst de vraag: maar hoe ga ik dat dan doen? Jouw advies wordt dan niet goed uitgevoerd. Met als gevolg: het resultaat blijft uit of je cliënt voelt zich niet voldoende geholpen en komt niet meer terug.
  4. En ook: cliënten begrijpen niet waar de suppletie voor dient. Ze vinden het een duur product en begrijpen niet hoe het ze zal helpen. Ze vragen zich af of het de investering wel waard is en nemen het niet in zo lang als aangeraden is.

Ik ben benieuwd:  heb jij hier oog voor?
Vraag jij je wel eens af: waar stuur ik ze mee naar huis?
Zie jij waar het beter kan?